اغلب كه در 28 دسامبر 1068 درگذشت ، عبد الملك كه در كنف حمايت وى بود ، به پناهندگى به خيداق رفت و فريبرز باب را بار ديگر تصرف كرد و پسر خود افريدون را به نيابت در آنجا نهاد .
43 . در 463 / 1070 اختلاف ميان شروان و ارّان بالا گرفت و در باب نام حاكم ارّان ( فضل بن شاور ) بهطور موقت در خطبهها خوانده شد ، امّا در سال بعد دو شاهزاده متحد گشتند . 44
44 . سلجوقيان براى دوميّن بار باب را در 464 / 1071 تصرف كردند و اين بعد از پيروزى آنان بر امپراتور رومانوس ديوگنس « 1 » بود ( 26 دسامبر ) . با اينكه امير يغما زمام امور را در باب در دست گرفت ، دسيسههاى محلّى بدون كاهش ادامه يافت . عبد الملك دشمن شروان ، چندين بار از پناهگاه خود در خيداق بازگردانيده شد ، امّا « رئيس رؤسا » مفرّج خبيث ، منافع خود را در آن ديد كه به روابط رسمى خود با فريبرز ، كه از 461 / 1068 شروع شده بود ، ادامه دهد . بنابر مطالب زيربخش 26 اوضاع در باب ناپايدار ماند .
45 - 46 . در 468 / 1075 مردم باب عبد الملك را در حميديه زندانى كردند و عمهزادهاش ميمون ، نوهء شاهزاده خانم شروانى ، شمكويه ، را امير خود اعلام كردند . اين انتصاب بايد روابط با فريبرز را بهتر ساخته باشد ، امّا مسلما مفرّج ، قاتل پدر ميمون از آن مضطرب گشت . ميمون فقط چهار ماه فرمان راند . پس از آن سومين دور اشغال
هامش
( 1 ) .Romanus Diogenes