درخواست دعا از او براى آن هدف برمىگردد . آيا اشكالى دارد كه از برادر مؤمن درخواست دعا كنى ؟ تا چه رسد به درخواست از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه به تصريح آيات قرآن ، دعايش مستجاب است و ردّ نمىشود . « 1 » آنچه روشن مىكند كه شفاعت پيامبر ، دعاىاو در حق شفاعت شده است ، روايتى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است كه فرمود :
« هيچ كس نيست كه بميرد و گروهى از مسلمانان كه تعدادشان به صد نفر برسد براى او شفاعت كنند ، مگر اينكه شفاعت آنان در مورد او پذيرفته شود . » « 2 »
شارح كتاب ، تعبير « يَشْفَعون له » را تفسير كرده به اين كه براى او دعا كنند . تعبير « شُفِّعوا فيه » را هم تفسير كرده به اينكه : شفاعتشان پذيرفته مىشود .
از عبداللَّه بن عباس نيز روايت شده كه گويد : شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود :
« هيچ مسلمانى نيست كه بميرد و چهل نفر موحّد بر جنازهء او بايستند ، مگر آنكه خداوند شفاعت آنان را دربارهء او مىپذيرد . » « 3 »
پس وقتى شفاعت خواهى از صالحان به معناى درخواست دعاست ، هركس نيز از پيامبر شفاعت بطلبد ، همين معنى را قصد مىكند . « 4 » وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله زنده بود و در مدينه مىزيست ، درخواست دعا از پيامبر از سوى اصحاب ، معنايش درخواست شفاعت بود . هرچند نام آن متفاوت است ، ليكن حقيقت آنها يكى است . پس از انتقال از دنيا به جهان برزخ نيز معناى شفاعت خواهى همان درخواست دعاست ، نه چيز ديگر .
پس اگر يك نفر باديه نشين به مسجد او مىآمد و از آن حضرت مىخواست كه برايش استغفار كند ، از او شفاعت نزد خدا را طلبيده بود . اگر آن شخص پس از رحلت او مىآمد و مىگفت : اى پيامبر ! نزد پروردگار برايم استغفار كن ، يا مىگفت : نزد خداوند شفاعتم
هامش
( 1 ) . نساء : 64 ، منافقون : 5
( 2 ) . صحيح مسلم : ج 4 ، ص 53 ، ط مصر .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . اگر شفاعت معناى ديگرى داشت ، مثل تصرّف تكوينى در دل گنهكاران و تصفيهء آنان در برزخ و مواقفقيامت اين يك معناى عقلى است كه تنها برخى از افراد اندك متوجه آن مىشوند .