كن ، مفهوم همه اين ها يكى است ، هرچند در ظاهر مختلف باشد . پذيرش درستى يكى و تشكيك در درستى آن ديگرى مثل آن است كه دو چيز به هم پيوسته را از هم جدا كنيم .
تا اينجا روشن شد كه شفاعت خواهى يعنى درخواست دعا از شفيع ، و اين امرى پسنديده در دين است و فرقى نمىكند كه از شفيع ، در حال حياتش درخواست شود ، يا پس از وفاتش ، چون از مرز درخواست دعا فراتر نمىرود . امّا اينكه فايده داشته باشد يا نه ، موضوعى است كه اينجا جاى بحث آن نيست .
اين گونه درخواست دعا و شفاعت ، در زمانهاى گذشته از سوى پيشينيان صالح نيز انجام گرفته است كه نمونههايى ياد مىشود :
پيشينيان و درخواست شفاعت از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
1 . احاديث اسلامى و سيرهء مسلمانان نشان مىدهد كه چنين درخواستى هم جايز است و هم در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله وجود داشته است . از انس نقل شده است كه : از پيامبر صلى الله عليه و آله درخواست كردم در روز قيامت مرا شفاعت كند . فرمود : شفاعت مىكنم . گفتم : يا رسولاللَّه ، تو را در كجا بجويم ؟ فرمود : اولين جايگاهى كه مرا مىجويى ، بر صراط است . « 1 »
او از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله درخواست شفاعت مىكند ، بىآنكه بر ذهن او بگذرد كه اين درخواست ، با اصول اعتقادى او ناسازگار است .
2 . سواد بن قارب ، يكى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله به آن حضرت مىگويد :
شفيع من باش ، روزى كه شفاعت كسى هيچ سودى براى سواد بن قارب نخواهد داشت « 2 » .
3 . سيرهنگاران و مورّخان نقل كردهاند : مردى از قبيلهء حمير مىدانست كه پيامبر
هامش
( 1 ) . صحيح ترمذى : ج 4 ، ص 621 ، كتاب صفة القيامه ، باب 9
( 2 ) . فكن لى شفيعاً يوم لا ذو شفاعةٍ بِمُغنٍ فتيلًا عن سواد بن قارب الاصابه : ج 2 ، ص 95 ، الروض الأنف : ج 1 ، ص 139 ، بلوغ الارب : ج 3 ، ص 299 ، عيون الأثر : ج 1 ، ص 72 .