الف : حديث ابوحميد ساعدى
اين حديث را شمارى از محدثان نقل كردهاند . ما از سنن بيهقى مىآوريم :
حافظ ابوعبداللَّه نقل كرده كه ابوحميد ساعدى گفت : آيا شما را از كيفيت نماز پيامبر آگاه كنم ؟ گفتند : براى چه ؟ تو كه بيش از ما و پيش از ما از آن حضرت تبعيت و همراهى نداشتهاى ؟ ! گفت : آرى . گفتند : پس بيان كن . گفت :
وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله به نماز مىايستاد ، دستها را تا برابر دوش خود بالا مىآورد ، سپس تكبير مىگفت تا همهء اعضايش قرار و آرام مىگرفت ، قرائت حمد مىكرد . تكبير مىگفت و دستها را تا برابر دوشها بالا مىآورد ، سپس به ركوع مىرفت ، كف دستها را بر زانوها مىگذاشت و سرش را متعادل نگه مىداشت ، سر بلند مىكرد و مىگفت : سَمِعَ اللَّه لِمَن حَمِده ، دستها را تا محاذى دوشها بالا مىآورد و كاملًا مىايستاد . اللَّه اكبر مىگفت و به سجود مىرفت ، دستها را از پهلوهايش فاصله مىداد ، سر از سجده بلند مىكرد ، متمايل به روى پاى چپ مىنشست و هنگام سجود انگشتان پاها را از هم باز مىكرد ، دوباره به سجده مىرفت و از سجده بر مىخاست و اللَّه اكبر مىگفت ، باز هم متمايل به روى پاى چپ قرار مىگرفت ، ركعت ديگر هم همين گونه عمل مىكرد . پس از دو ركعت ، تكبير مىگفت و دستها را تا برابر دوشها بالا مىآورد مثل آنگونه كه در آغاز نماز داشت ، بقيهء نماز را نيز همين گونه انجام مىداد ، در سجدهء آخر كه سلام در آن است ، پاى چپ را عقب مىكشيد و خميده به روى پاى چپ مىنشست .
همه گفتند : راست مىگويد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين گونه نماز مىخواند . « 1 »
چند مسأله ، درستى استدلال به اين حديث را روشن مىكند :
1 - بزرگان صحابه كه ابوحميد را تصديق كردند ، نشانهء قوت حديث و ترجيح آن بر دليلهاى ديگر است .
هامش
( 1 ) . سنن بيهقى : ج 2 ، ص 72 ، 73 ، 101 ، 102 ؛ سنن ابىداود : ج 1 ، ص 194 ؛ سنن ترمذى : ج 2 ، ص 98 ؛ مسند احمد : ج 5 ، ص 424