8 . شيعه و مصونيت قرآن از تحريف
كاوش در سخنان علماى بزرگ شيعه كه همواره در نسلها سرمشق و الگو بودهاند ، نشان مىدهد كه آنان از عقيده به تحريف تبرّى مىجستند و انديشهء تحريف را به « خبر واحد » نسبت مىدادند . نقل سخنان همهء آنان در طول قرون ، امكان ندارد . به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
1 . فضل بن شاذان نيشابورى ( متوفاى 260 ق ) در ضمن نقد مذهب اهل سنت مىگويد : عمر بن خطاب گفت : مىترسم گفته شود عمر در قرآن افزوده و اين آيه را در آن گنجانده است ، ما در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آيه را چنين مىخوانديم :
پيرزن و پيرمرد زناكار را به خاطر شهوترانى كه كردهاند سنگسار كنيد ، اين كيفرى از سوى خداى مقتدر حكيم است . « 1 »
اگر شيعه عقيده به تحريف داشت ، او بر اهل سنت نمىتاخت كه به تحريف معتقدند ، چون هر دو در اين عقيده مشترك بودند .
2 . مرحوم صدوق ( متوفاى 381 ق ) مىگويد : اعتقاد ما اين است كه قرآن كتاب خدا و وحى اوست كه نازل شده و خداوند در قرآن فرموده است : از هيچ سوى باطل سراغ قرآن نمىآيد ، نازل شدهاى از سوى خداى حكيم حميد است : « انّه لكتابٌ عزيز . . . » ،
هامش
( 1 ) . الايضاح : 217 ( بخارى آيهء رجم را در صحيح خود ، ج 8 ، ص 208 در باب رجم زنان باردار آورده است ) .