4 . امتناع راهيابى تحريف به قرآن
قرآن كريم از نخستين روزى كه مسلمانان به آن ايمان آوردند ، مورد توجه و نخستين مرجع آنان بوده است و به خواندن و حفظ كردن و نگاشتن و ضبط اهميت مىدادند . راهيابى تحريف به چنين كتابى ممكن نيست مگر با قدرتى كه به زور بخواهد با قرآن بازى كند و چيزى از آن بكاهد . نه امويان و نه عباسيان ، آن قدرت را نداشتند ، چون قرآن ميان قاريان و حافظان پخش شده بود و انتشار حتى يك نسخه در سطح وسيع ، مىتوانست اين آروزى پليد را به صورت ناشدنى درآورد .
مرحوم سيد مرتضى در اين مورد سخنى دارد كه عيناً آورده مىشود . وى مىگويد :
علم به درستى نقل قرآن ، مثل آگاهى از شهرها و حوادث مهم و وقايع بزرگ و كتابهاى مشهور و اشعار عرب است ، عنايت فراوان و انگيزههاى قوى بر نقل و نگهدارى آن بوده است ، به حدى كه هيچ چيزى به پايهء آن نمىرسد ، زيرا قرآن كريم معجزهء نبوّت و سرچشمهء علوم اسلامى و احكام دينى است و مسلمانان نهايت توجه را به حفظ و حمايت آن داشتهاند تا آن جا كه همهء موارد اختلافى در آن را از نظر اعراب ، قرائت ، حروف و آياتش مىشناختند . با اين عنايت و دقت فراوان ، چگونه ممكن است تغيير يا كاهش يافته باشد ؟
وى مىافزايد : علم به تفسير قرآن و بخشهاى آن ، در صحت نقل مثل علم به همهء