در اينجا روشن مىشود كه امام مسلمانان حاضر به هنگام فرود آمدن حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام - آنگونه كه در صحيحين آمده است - فرمانده گروهى است كه تا روز قيامت بر پايهء حق مشغول مبارزه و پيكار است ( بر پايهء صحيح مسلم ) و حضرت عيسى عليه السّلام با حضور اميرشان ، از امامت در نمازشان خوددارى مىكند البته به علت عظمت و بزرگى و گرامى داشتن آنان . و اين صريح و بدون هر گونه تأويل و تفسير حديث صحيح مسلم است .
و اگر به ديگر كتابهاى حديثى اهل سنّت - از صحيح و مسند و غيره - مراجعه كنيم ، روايات بسيار فراوانى مىيابيم كه صريحا بيان مىكنند كه آن امام « فرمانده گروهى كه تا روز قيامت بر پايهء حق پيكار مىكند » جز حضرت مهدى عليه السّلام ، كسى ديگر نيست .
به عنوان نمونه چند حديث را ذكر مىكنيم :
الف ) حديث ابن ابى شيبة از ابن سيرين كه گفته است :
« مهدى از اين امت و همان كسى است كه بر عيسى بن مريم امامت مىكند » . « 1 »
ب ) حديث ابو نعيم از ابى عمرو دانى در « سنن » خود ، به اسنادش از حذيفة كه گفت :
هامش
- أمراء تكرمة لهذه الامة » .
صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 137 ، ح 247 ، باب ( نزول عيسى عليه السّلام ) .
( 1 ) - « المهدى من هذه الامة و هو الذى يؤم عيسى بن مريم » .
ابن ابى شيبة « المصنّف » ، ج 15 ، ص 198 ، ح 19495 .