ابن حجر عسقلانى نيز فهميده كه اين حديث به مهدى اهل البيت اشاره دارد ، و لذا گويد :
« و دربارهء نماز خواندن عيسى عليه السّلام پشت سر مردى از اين امت كه به هنگام آخر الزمان و نزديك قيام رستاخيز است ، خود دليل بر درستى گفتههايى است كه گويند : به درستى كه زمين خالى از قيامكنندهاى براى خدا و با حجت نخواهد ماند » . « 1 »
گوييم : اين حديث در نهج البلاغه آمده است و آنچه كه فرمايش حضرت على عليه السّلام را به دلالت بر حضرت مهدى عليه السّلام نزديك مىكند ، بيانات قبل و بعد اين فراز است كه ترجمهء آن چنين مىباشد :
« اى كميل بن زياد ! اين دلها ظرفهايى هستند كه بهترينشان ، گنجايشدارترين آنهاست ، آنچه را كه به تو مىگويم نگهدارى كن . مردم سه دستهاند : دانشمندى الهى و دانشآموزى بر راه نجات و مردمى بىخير و فرومايه كه پيروان هر فريادگرى شوند و با وزش هر بادى به سوى آن متمايل مىشوند . از نور دانش بهرهاى نبردهاند و به پناهگاهى استوار پناه نبردهاند . . . ( تا آنجا كه مىفرمايند ) بارالها ! آرى ، زمين از قائمى براى خدا با حجت ، خالى نمىماند . يا آشكار و شناخته شده ، و يا ناامن و ناشناس
هامش
( 1 ) - فتح البارى ، شرح صحيح البخارى ، ج 6 ، ص 385 .