فرمود : دوازده نفر به تعداد نقباء بنى اسرائيل » . « 1 »
از اين حديثها نتايج زير به دست مىآيد :
1 - تعداد اميران يا جانشينان ، بيش از دوازده نفر نيست و بدون اختلاف ، همگى از قريش مىباشند و اين دقيقا همان عقيدهء شيعهء اماميه است .
اگر گفته شود كلمهء « اميران يا جانشينان » با واقعيت ائمه عليهم السّلام منطبق نيست . پاسخ بسيار ساده و روشن است ، چون منظور پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، ولايت و جانشينى به حق است . و حاشا كه منظورشان ، افرادى چون معاويه و يزيد و مروان و امثال آن بوده باشد ، يعنى همانهايى كه هر چه و به هرگونه كه خواستند با دين اسلام و سرنوشت مردم بازى كردند . بلكه مرادشان از جانشين ، كسى است كه قدرتش را از شارع مقدّس گرفته باشد ، و اين منافاتى با نداشتن قدرت ظاهرى خارجى و زير سلطهء ديگران بودن ، ندارد .
به همين جهت در كتاب « عون المعبود فى شرح سنن ابى داود » چنين آمده است :
« توربشتى گويد : حجت در اين حديث و آنچه بدين معنى به دنبال دارد ، به افراد عادل و نيكوكار آنها برمىگردد ، چون در حقيقت فقط آنان استحقاق نام خليفه را دارند . و لازم نيست كه حتما بر اريكهء قدرت نشسته باشند ، هرچند كه مقدر بود ولايت در اختيار آنان باشد
هامش
( 1 ) - مسند احمد ، ج 5 ، ص 90 و 93 و 97 و 100 و 106 و 107 ؛ صدوق « كمال الدين » به نقل از ابن مسعود ، ج 1 ، ص 270 ، ح 16 .