اهل سنّت « 1 » و همچنين مرحوم كلينى و صدوق و پدرش و حميرى و صفّار از بزرگان شيعهء اماميه بر صحت آن اتفاق كامل دارند . « 2 »
و بزرگان ديگرى با سلسله سندهاى متفاوت بىشمار ، آن را نقل كردهاند كه ذكر همهء آنها خارج از شيوهء خلاصهگويى اين كتاب است . « 3 »
بنابراين حديثى است كه در سند آن ، جاى هيچگونه ترديد و مناقشه براى كسى باقى نمىگذارد . و تو هم ابو زهره - كه روايت آن را منحصر به كتاب كافى شمرده است « 4 » - اعتبارى ندارد .
پس با اين همه نقل ، با قاطعيت مىتوان آن را متواتر دانست .
از طرف ديگر ، نمىتواند مورد هيچگونه تأويل و تفسير قرار گيرد ، تا معناى آشكار و روشن آن ، دربارهء وجوب معرفت امام حق بر هر زن
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 13 ، باب الفتن ؛ صحيح مسلم ، ج 6 ، ص 21 و 22 ، ح 1849 .
( 2 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 303 ، ح 5 و ص 308 ، ح 1 و 2 و 3 و ص 378 ، ح 2 ؛ روضهء كافى ، ج 8 ، ص 129 ، ح 123 ؛ كمال الدين ، ج 2 ، ص 412 و 413 ، ح 10 و 11 و 12 و 15 ، باب 39 ؛ الامامة و التبصرة ، ص 219 ، ح 69 و 70 و 71 ؛ قرب الاسناد ، ص 351 ، ح 1260 ؛ بصائر الدرجات ، ص 259 و 509 و 510 .
( 3 ) - براى پژوهش بيشتر مىتوانيد به اين كتابها مراجعه كنيد :
مسند احمد ، ج 2 ، ص 83 و ج 3 ، ص 446 و ج 4 ، ص 96 ؛ مسند ابو داود طيالسى ، ص 259 ؛ المعجم الكبير ، طبرانى ، ج 10 ، ص 350 ، ح 10687 ؛ مستدرك حاكم ، ج 1 ، ص 77 ؛ حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 224 ؛ الكنى و الاسماء ، ج 2 ، ص 3 ؛ سنن بيهقى ، ج 8 ، ص 156 و 157 ؛ جامع الاصول ، ج 4 ، ص 70 ؛ شرح صحيح مسلم ، نووى ، ج 12 ، ص 3 ؛ تلخيص مستدرك ذهبى ، ج 1 ، ص 77 ، و 177 ؛ مجمع الزوائد ، هيثمى ، ج 5 ، ص 218 و 219 و 223 و 225 و 312 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 1 ، ص 517 ؛ رجال ، كشى ، ص 235 ، ح 428 در شرح حال سالم بن ابو حفصه .
( 4 ) - « الامام الصادق » نوشتهء ابو زهره ، ص 194 .