گفتيم كه ترمذى اين حديث را از حضرت على عليه السّلام ، ابو سعيد خدرى ، ام سلمه و ابو هريره فقط با جملهء « نام او نام من است » روايت كرده است .
اكنون مىگوييم : اگر جملهء « و نام پدرش نام پدر من است » از متن اصلى روايت ابن مسعود مىبود ، قابل تصور نيست كه همهء اين شخصيتهاى مشهور « كه نامبرده شدند » متفقا آن را حذف كرده باشند ، هرچند كه آنان از عاصم بن ابى النجود هم روايت كرده باشند و اين امرى محال است كه چنين مطلب مهمى را همهء آنان از حديث زدوده باشند .
بنابراين بايد گفت كه اين جمله ، يا از سوى پيروان و ياران حسنىها به منظور اثبات مهدويت محمّد بن عبد اللّه بن حسن مثنى ، و يا از سوى طرفداران بنى عباس جهت تأييد مهدويت محمّد بن عبد اللّه - ابو جعفر - منصور عباسى ، به حديث ابن مسعود از طريق عاصم افزوده شده است .
اين احتمال ، زمانى بيشتر به واقعيت نزديك مىشود كه بدانيم محمّد بن عبد اللّه بن حسن مثنّى كند زبان بوده ، و لذا پيروانش دروغ ديگرى به روايت ابو هريره افزوده ، و روايت را چنين نقل كردهاند :
« به درستى كه مهدى نامش محمّد بن عبد اللّه است و در زبانش كندى وجود دارد » . « 1 »
هامش
( 1 ) - اين حديث ساختگى در كتاب « معجم احاديث الامام المهدى » به نقل از مقاتل الطالبين ، ص 163 و 164 ، آورده شده است .