بدين ترتيب و بدون شك در چنين امر مهمى نمىتوان سخن اين گونه افراد را پذيرفت .
امّا سه حديث نخستين ، به هر صورت نمىتوانند حجت و دليل باشند ، چون عبارت « نام پدرش نام پدر من است » را بزرگان و حافظين حديث نقل نكردهاند . و تنها جملهء « نام او نام من است » را همگان ، بدون اضافهاى ديگر ، آوردهاند .
بعضى از علماى پژوهشگر اهل سنّت كه راويان از عاصم بن ابى النجود را مورد بررسى قرار دادهاند ، به اين مطلب تصريح كردهاند و گويند : اين اضافه در اصل حديث نيست .
از طرف ديگر ، هر سه حديث ، فقط به ابن مسعود ، ختم مىشود ، و حال آنكه در مسند احمد در چند مورد ، همين حديث از ابن مسعود نقل شده كه با جملهء « نام او نام من است » پايان پذيرفته است . « 1 »
ترمذى هم گويد : حديث از على عليه السّلام ، ابو سعيد خدرى ، ام سلمه و ابو هريره ، فقط با لفظ « نام او نام من است » روايت شده ، سپس - بعد از نقل حديث ابن مسعود با اين لفظ - اضافه مىكند كه : « در اين باب ، از على ، ابو سعيد ، ام سلمه و ابو هريره روايت شده و اين حديث نيكو و صحيح است » . « 2 »
و به همين ترتيب نزد بيشتر حافظين حديث است ، مانند :
طبرانى در « المعجم الكبير » آن را از ابن مسعود از چند طريق فقط با
هامش
( 1 ) - مسند احمد حنبل ، ج 1 ، ص 376 و 377 و 430 و 448 .
( 2 ) - سنن ترمذى ، ج 4 ، ص 505 ، ح 2230 .