مىكنيم كه علماى شيعه ، با حفظ امانت كامل ، برخى از اين حديثها را ، هرچند كه صحيح نمىدانسته و مخالف اصول مذهبشان هم بوده ، بدون كم و كاست از كتابهاى اهل سنّت نقل كردهاند . بدين ترتيب ، آنچه را كه در راستاى اعتقادشان تأويل مىپذيرد ، مشخص و جدا مىسازند ، و از بقيه اخبار ، جهت آگاهى دادن و معرفى به مسلمانان و به كارگيرى در بحث و بررسىهاى خود ، بهره مىگيرند .
اين احاديث ، چنين است :
1 - ابن ابى شيبه ، طبرانى و حاكم ، همگى از عاصم بن ابى النجود ، از زرّ بن حبيش از عبد اللّه بن مسعود روايت كردهاند كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند :
« دنيا از ميان نمىرود ، مگر اينكه خداوند مردى را بر مىانگيزاند كه نام او همنام من ، و نام پدرش نام پدر من است » . « 1 »
2 - ابو عمرو دانى و خطيب بغدادى از عاصم بن ابى النجود از زرّ بن حبيش از عبد اللّه بن مسعود نقل كردهاند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند :
« قيامت برپا نمىشود ، مگر آنكه مردى از خاندان من بر همهء مردم پادشاهى كند ، نام او همنام من و نام پدرش نام
هامش
( 1 ) - « لا تذهب الدنيا حتى يبعث اللّه رجلا يواطئ اسمه اسمى ، و اسم ابيه اسم ابى » .
ابن ابى شيبه « المصنف » ج 15 ، ص 198 ، ح 19493 ؛ طبرانى « المعجم الكبير » ، ج 10 ، ص 163 ، ح 10213 و ج 10 ، ص 166 ، ح 10222 ؛ مستدرك حاكم ، ج 4 ، ص 442 از شيعيان : مجلسى « بحار الانوار » ، ج 51 ، ص 82 ، ح 21 ؛ اربلى « كشف الغمة » ج 3 ، ص 261 كه از كتاب « الاربعين » ابو نعيم نقل كرده است .