به اتفاق كلمه همگى بر يك رأى تمايل دارند لكن از اتفاقشان علم و يقين به حكم حاصل نمىشود .
در صورتى كه : از اتفاق اجل علماء اگر علم و يقين به حكم حاصل شود ، در اصطلاح به آن مشهور گفته نمىشود بلكه موسوم به اجماع است .
* چرا مطرح كرديد كه عنوان بحث در اينجا شهرت فتوائى است ؟
زيرا شيخ فرموده است : ( الشهرة فى الفتوى ) .
* چرا شيخ فرموده ( من حيث الحجيّة فى الجملة . . . ) ؟
زيرا مرادش حجيت از باب ظن مطلق است .
* دومين تقسيم شهرت داراى چه اقسامى است ؟
داراى دو قسم است :
الف : شهرت محصله ب : شهرت منقوله .
* مراد از شهرت محصله چيست ؟
اين است كه خود فقيه فتاواى مشهور فقهاء را تتبع كرده و در كتاب خود ادعاى شهرت كند .
* مراد از شهرت منقوله چيست ؟
اين است كه : خود فقيه به تتبع نپرداخته بلكه فقيه ديگر رفته فتواى مشهور را تفحص نموده و براى ما نقل شهرت كرده است .
* كدام يك از شهرت محصله و منقول در اينجا مورد بحث است ؟
شهرت محصله ، زيرا در اجماع منقول مقدارى پيرامون شهرت فتوائيه صحبت شد .
* بلا شك فتوى مشهور براى ما گمانآور است بفرمائيد گمان بر چند قسم است ؟
بر دو قسم است :
الف : ظن خاص ب : ظن مطلق
* كلام در حجيت شهرت از باب ظن خاص است و يا ظن مطلق ؟
از باب ظن خاص است . يعنى آيا دليل خاصى بر حجيت آن داريم يا نه .
* پس مراد از عبارت ( و الّا فالقول بحجّيتها من حيث افادة المظنة بناء على دليل الانسداد ) چيست ؟
اين است كه : شهرت از باب ظن مطلق و مقدمات دليل انسداد حجت است ، منتهى مخصوص به زمان انسداد است .