گفت : از منزلهاى اين قوم ستمگر دورى جوييد ، و چيزى از آنان را ريز ريز نكنيد ، تا به همهى گناهانشان آب نياشاميد ، پس آنان از پيرامون خانهى قورح و داثان و أبيرام دور شدند ، و آن دو نيز بيرون آمدند و خود و زنانشان و فرزندانشان و كودكانشان بر درِ چادرهايشان به پا ايستادند . پس موسى گفت : به اين ترتيب خواهيد دانست كه خداوند مرا برانگيخت تا تمام اين كارها را انجام دهم ، و اين از خواست خودم نيست ، اگر اينان مانند همهى مردم مُردند و مانند آنان مورد مطالبه قرار گرفتند ، پس خداوند مرا نفرستاده است ، و اگر خداوند خلقى را آفريد كه زمين دهان باز كند و آنان و همهى دارايىهايشان را در خود فرو برد ، پس زنده به زمين پايين آيند ، خواهيد دانست كه آنان سرپيچى خداوند را كردهاند .
پس با فراغت از اين سخن بود كه زمين زير پايشان شكاف برداشت و دهان باز كرد و آنان و خانههايشان را فرو برد ، پس همگى و هر آنچه داشتند زنده به زمين فرو رفتند و زمين بر آنان شكافت و تمامى آن گروه هلاك شدند ، و تمامى بنىاسرائيل كه گرداگرد آنان بودند از شدّت صدايشان فرار كردند ، گفتند : تا اين كه زمين ما را فرو نبرد و آتشى از سوى خداوند بيرون آمد و دويست و پنجاه مردِ نزديك كنندگانِ بخور را سوزاند .
و خداوند چنين به موسى فرمود : به عازار فرزند هارون پيشوا فرمان ده كه مجمرها را از برابر سوختگان بالا برد و آتش را همانجا بگذارد ، چون مقدس شده است ، و امّا مجمرهاى آن افراد را كه خطاكار بر جانهايشان بودند ، صفحههاى نازكى براى پوشش كشتارگاه درست كنند ، چون هنگامى كه آنها را در برابر خداوند تقديم كردند به تحقيق مقدس شدند و براى بنىاسرائيل نشانهاى خواهد شد .
و عازار پيشوا مجمرهاى مسى را گرفت كه سوختگان تقديم كردند . پس صفحههاى نازكى براى كشتارگاه كردند براى ياد بنىاسرائيل ، تا مردى اجنبى پيش نيايد از آنان كه از نسل هارون نباشد ، تا در برابر خداوند بخورى را تبخير كند ، و مانند قورح و گروهش نباشد آنگونه كه خداوند به دست موسى در آن فرو فرستاد . »
چهارم . در فصل سىام از سِفر دوم آمده است :
خلاصهء عبقات الانوار (حديث منزلت) (فارسى) — صفحة 505
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٥٠٥