غذا يا شير دوشيده پرورش يافته ، تا آنكه مرضعه مذكوره بعد از مفارقت زيد وانقضاى عدّه ؛ شوهر به عمرو نموده واز أو زاييده وبه شير عمرو هشت مرتبهء ديگر با شرايط شير به أو دهد تا عدد پانزده مرتبه تمام شود ، در اين صورت علماء خلاف نمودهاند در حصول رضاع محرم ميان طفل مذكور ومرضعه وساير أولاد رضاعى مرضعهء مذكوره .
ومشهوره آن است كه : رضاع محقق نشده است ونكاح آنها به هم ديگر حلال است ، وشيخ أبو على طبرسى قائل به تحقق رضاع شده وگفته است كه : بر هم ديگر حرامند « 1 » .
ونيز شرط است كه : مجموع شيرها را مرتضع از پستان يك زن بخورد ، پس اگر مجموع از پستان دو زن يا بيشتر خورد هرچند كه آن شيرها از جماع يك مرد به هم رسيده باشد رضاع متحقق نمىشود اجماعا .
واگر أحد مرتضعين مجموع شيرها را از يك زن زيد بخورد ومرتضع ديگر نيز مجموع را از زن ديگر زيد بخورد رضاع ميان مرتضعين وميان آنها وزيد وميان هر يك از آنها ومرضعه خودش متحقق مىشود .
واگر أحد مرتضعين مجموع را مثلا از زينب خورد از شير زيد ، ومرتضع ديگر نيز مجموع را از زينب خورد لكن از شير عمرو ؛ در اين صورت رضاع متحقق مىشود ميان مرتضعين وزينب ، وهمچنين مرتضع اوّل وزيد ، [ مرتضع ] ثاني وعمرو .
واما ميان هر يك از مرتضعين با ديگرى ؛ پس بنابر مشهور - كه اتحاد فحل را شرط دانستهاند - [ رضاع ] متحقق نشده وبر هم ديگر حلالند ، وبر مذهب شيخ طبرسى - شرط ندانسته - متحقق شده است وبه هم ديگر حرامند 2 چنانكه مذكور شد ، واللّه العالم .
[ 21 ] : حاشيهء صفحهء ( 35 ) متن كتاب
بدان كه ! « احجيه » افعوله است از حجأ به معنى عقل 3 يعنى : مسئلهاى كه آن را به
هامش
( 1 ) و 2 مجمع البيان : 2 / 64 ( جزء 4 ) .
( 2 ) 3 الصحاح : 6 / 2309 .