واجب ، يا بعضي سنّت وبعضي واجب ، وبر تقدير اخيرين يا مشتمل بر جنابت هستند يا نه ، وبر هر تقدير يك غسل به نيّت همه مىكند يا به نيّت بعضي دون بعضي ، وبر تقدير دويم يا نفى غير منوى مىكند يا نه ، وبر تقدير آخرى يا متذكّر غير منوى هست يا نه ، وبر جميع تقادير اشتمال أسباب بر جنابت با واجب ديگر ونيّت بعض ؛ آن منوى يا جنابت است يا واجب ديگر يا غير اينها .
واحكام شقوق مسأله آن است كه : هرگاه يك غسل به نيّت همه كند صحيح است نظر به صدق امتثال واخبار تداخل ، وهمچنين هرگاه به نيّت بعض كند بدون نفى غير ، خصوصا با عدم تذكّر غير ؛ نظر به اطلاقات وخصوص حديث ناسى غسل جنابت در ماه رمضان تا آخر ، هرگاه غسل جمعه كرده باشد ؛ كه ما قبل غسل جمعه را قضاء مىكند نه ما بعد را « 1 » ، خصوصا هرگاه منوى جنابت باشد بطريق أولى ، بلكه بعض علماء نقل اجماع بر اين نمودهاند « 2 » ، وهمچنين هرگاه واجب باشد نسبت به سنّت به طريق اولويت .
وهرگاه متذكر غير بوده ونفى آن نموده است ، پس در اجزاء از غير ؛ بلكه در صحت آن غسل - في نفسه - اشكال هست نظر به تعارض ادلّه از اطلاقات اخبار تداخل ؛ خصوصا بر قول به عزيمت ونصوص ادلّه نيّت مثل « لا عمل إلّا بنيّة » « 3 » و « انّما لكل امرئ ما نوى » « 4 » خصوصا بر قول به رخصت وحصول تناقض در نيّت - نظر به اتحاد معنى حديث ظاهرا - وعدم انصراف اطلاق به فرد نادر ، لكن مشهور ميان متأخّرين صحّت واجزاء است خصوصا بر تقدير اجزاء نيّت قربت فقط يا با ضمّ رفع حدث يا استباحت در طهارات مطلقا .
وطريق احتياط در جميع صور آن است كه : يك غسل كند به نيّت همه وبعد از آن به نيّت هر سببي يك غسل كند ، وبعد از همه وضوئى به قصد قربت بسازد ، واللّه العالم ، منه رحمه اللّه .
هامش
( 1 ) من لا يحضره الفقيه : 2 / 74 حديث 321 ، وسائل الشيعة : 10 / 238 حديث 13312 .
( 2 ) سرائر ابن إدريس : 1 / 123 .
( 3 ) وسائل الشيعة : 1 / 46 و 48 حديث 83 و 85 و 91 .
( 4 ) وسائل الشيعة : 1 / 49 حديث 92 .