ودر « مقاتل » روايت كرده است كه : در شبى كه سيد حسين واصحابش شهيد شدند ؛ بر سر آبهاى غطفان تا صباح نوحهء جنّ را مىشنيدند ، كه اشعار مىخواندند وبر ايشان مىگريستند « 1 » .
وأيضا از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : « حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در فخّ از مركب به زير آمد ودو ركعت نماز كرد وگريست وفرمود كه : « جبرئيل نازل شد وگفت : يكى از فرزندان تو در اينجا شهيد خواهد شد وثواب كسى كه با أو شهيد شود دو برابر شهيدان ديگر است » « 2 » .
وأيضا روايت كرده است كه حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام نيز در فخّ فرود آمد ونماز كرد وفرمود كه : « در اينجا مردى از أهل بيت من شهيد خواهند شد با گروهى كه أرواح ايشان سبقت خواهند گرفت به سوى بهشت » 3 .
وبه مقدّمهء فخّ ؛ دعبل خزاعي در قصيدهء تائيه مشهورهء خود اشاره كرده است وگفته :
شعر
أفاطم قومي يا ابنة الخير فاندبي 4 * نجوم سماوات بأرض فلات
قبور بكوفان وأخرى بطيبة * وأخرى بفخّ نالها صلواتي 5
سؤال ثكح [ 528 ] :
عافت الماء في الشتاء فقلنا * برّديه تصاد فيه سخينا 6
جواب :
« عافت » بمهملة وفاء ، أي : كرهت ، و « برّديه » أصله : بل رديه ، أدغمت اللام في الراء لقرب المخرج ثمّ وصلت الغازا ، و « ردّي » أمر من الورود ،
هامش
( 1 ) مقاتل الطالبيين : 306 ، بحار الأنوار : 48 / 170 .
( 2 ) و 3 مقاتل الطالبيّين : 290 ، بحار الأنوار : 48 / 170 .
( 3 ) 4 مصدر : واندبي .
( 4 ) 5 ديوان دعبل خزاعي : 135 .
( 5 ) 6 جامع الشواهد : 2 / 84 ، مغنى اللبيب : 1 / 373 .