خود را به غلامي عقد كند وبعد از آن كنيز را آزاد نمايد ، بعد از آن كنيز اختيار فسخ به هم مىرساند به اجماع شيعه « 1 » ونزد عامّه در آن خلاف است « 2 » .
سؤال تمو [ 446 ] :
شخصي يك روز سفر كرد ، پس زنش به أو نوشت كه : من بعد از رفتن تو شوهر كردم ومحتاج به خرج نفقه گشتم ، بايد آن قدر نفقه بفرستى كه به اخراجات من وشوهرم كفايت كند ؟
جواب :
اين زنى است كه پدرش أو را به غلامش عقد كرده وقبل از دخول أو را به تجارت فرستاده ومرد ، پس عقدش باطل شد ودر همان روز شوهر كرد ، پس به غلامش نوشت كه از تركه نفقهء أو وشوهرش را بفرستد ودر اين مسأله خلافي نيست .
سؤال تمز [ 447 ] :
شخصي قسم خورده كه با زن خود تا يك سال جماع نكند وبعد از چهار ماه زوجهء أو به حاكم شرع شكوه نموده ، پس حاكم حكم ايلاء را جارى نساخت وأو را امر به صبر فرموده تا انقضاى مدّت قسم ؟
جواب :
اين در چند صورت مىشود ، يكى آنكه آن مرد عنّين باشد ، زيرا كه أو را تا يك سال مهلت مىدهند كه معالجهء خود كند ، ديگر آنكه شروط ايلاء متحقق نباشد ، زيرا كه ايلاء را چند شرط هست :
اوّل : آنكه مرادش اضرار زن باشد ، پس اگر زن شيرده باشد واز جماعش ترسد كه حامله شود ، در اين صورت ضررى ندارد ، واز جملهء شرائط آن است كه : زن معقوده باشد به عقد دوام - على المشهور المنصور « 3 » - ومدخول بها باشد بلا خلاف « 4 » .
هامش
( 1 ) رياض المسائل : 2 / 124 .
( 2 ) مغنى ابن قدامه : 7 / 114 .
( 3 ) كفاية الأحكام : 213 .
( 4 ) كشف اللثام : 2 / 167 .