222 -
و قال عليه السلام لغالب بن صعصعة أبي الفرزدق ، في كلام دار بينهما : ما فعلت إبلك الكثيرة فقال : ذعذعتها النّوائب و فرّقتها الحقوق يا أمير المؤمنين . فقال عليه السلام : ذاك أحمد سبلها . ( 1 ) - من اتّجر به غير فقه ارتطم في الرّبو ، ثمّ ارتطم في الرّبو ، ثمّ ارتطم [ فى الرّبو ] ثلثا ، و بعض الرّواة يرويه عن النّبيّ « ص » ( 2 )
223 -
و قال عليه السلام : من عظّم صغار المصائب ابتلاه اللّه بكبارها .
- من كرمت عليه نفسه هانت عليه شهوته ( 1 ) 222 - و گفت او - عليه السّلام ، مر غالب پسر صعصعه را [ كه ] پدر فرزدق شاعر بود ، در سخنى كه گرديد ميان ايشان : چه كرد [ ى به ] شتر [ ان ] بسيار تو پس گفت : پراكنده كرد آن را حوادث و جدا كرد آن را حق ها ، اى امير مؤمنان پس گفت امير - عليه السّلام : كه آن است ستودهترين راههاى او . ( 1 ) - هر كه تجارت كند بى [ علم ] فقه ، واقع شود در ورطهء ربا ، پس افتد در ربا ، پس افتد در ربا - سه بار گفت - و بعضى راويان روايت كردند [ آن را ] از پيغمبر « ص » . ( 2 ) 223 - و گفت - عليه السّلام : هر كه بزرگ شمرد مصيبت خرد را آزمايش كند او را خدا به بزرگ مصائب .
- هر كه بزرگ نمايد بر او نفس او ، آسان باشد بر او آرزوى او . ( 1 )