فأنتم قد متم عليه . ( 1 ) - أيّها النّاس ، ليركم اللّه من النّعمة وجلين ، كما يراكم من النّقمة فرقين إنهّ من وسّع عليه في ذات يده فلم ير ذلك استدراجا فقد أمن مخوفا ، و من ضيّق عليه في ذات يده فلم ير ذلك اختبارا فقد ضيّع مأمولا . ( 2 ) - يا اسارى الرّغبة أقصروا ، فإنّ المعرّج على الدّنيا لا يروعه منها إلّا [ كه ] به خير [ باشد ] ، و الّا پس شما برسيد بر او . ( 1 ) - اى مردمان بايد كه بيند شما را خدا از نعمت ترسكاران ، چنان كه بيند شما را از عذاب ترسكاران . بدرستى كه هر كه را فراخ گرفتهاند بر او [ در آنچه كه ] در دست او است از توانگرى ، پس نبيند آن [ فراخى ] را به غفلت فرا گرفتن [ خدا او را ] ، پس بدرستى كه ايمن شد [ از عذاب ] ترسيده [ شده ] . و هر كه را تنگ فرا گرفتهاند بر او [ در آنچه كه ] در دست او [ است ] ، پس نديد آن [ تنگى ] را آزمودنى ، بدرستى كه ضايع كرد [ ثواب ] اميد داشته [ شده را ] . ( 2 ) - اى اسيران رغبت [ و آرزو ] باز ايستيد [ از آرزوها ] ، بدرستى كه ميل كنندهء بر دنيا نترساند او را از دنيا مگر آواز [ دندان هاى ] حادثهها و زايل شدن [ ها ] . اى مردمان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 562
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥٦٢