ورعه مات قلبه ، و من مات قلبه دخل النّار . ( 3 ) و من نظر في عيوب النّاس ، فأنكرها ، ثمّ رضيها لنفسه ، فذاك الأحمق بعينه . ( 4 ) [ و ] القناعة مال لا ينفد ، و من أكثر من ذكر الموت رضي من الدّنيا باليسير ، و من علم أنّ كلامه من عمله قلّ كلامه إلّا فيما يعنيه . ( 5 )
173 -
و قال عليه السلام : للظّالم من الرّجال ثلاث علامات : يظلم من فوقه بالمعصية ، و من دونه بالغلبة ، و يظاهر القوم الظّلمة .
174 -
و قال عليه السلام : عند تناهي الشّدّة تكون الفرجة ، او كم باشد حياء او ، و هر كه كم باشد حياء او كم باشد پرهيزگارى او ، و هر كه كم باشد پرهيزگارى او مرده باشد دل او ، و هر كه مرده باشد دل او در رود به آتش دوزخ . ( 3 ) و هر كه نظر كند در عيب هاى مردمان پس زشت داند آن را ، پس [ از آن ] رضا دهد آن [ عيب ها ] را براى نفس خود ، پس آن احمق باشد به عين خود . ( 4 ) [ و ] قناعت مالى است كه به آخر نرسد ، و هر كس كه بسيار گرداند ذكر مرگ [ را ] راضى شود از دنيا به اندك . و هر كس كه بداند كه سخن او از [ جملهء ] عمل [ او ] است اندك باشد سخن او ، مگر در آنچه مهم [ براى ] او باشد . ( 5 ) 173 - و گفت - عليه السّلام : مر ظالم را از مردمان سه علامت باشد ، ظلم كند آن كس را كه بالاتر او باشد به نافرمانى ، و آن كس را كه كمتر او باشد به غلبه ، و معاونت كند گروه ظالمان را .
174 - [ و گفت - عليه السّلام ] : نزديك نهايت سختى ، باشد فرجى [ و گشايشى ] ، و