- بينكم و بين الموعظة حجاب من الغرّة .
- جاهلكم مزداد ، و عالمكم مسوّف .
- قطع العلم عذر المتعلّلين . ( 3 ) - كلّ معاجل يسأل الإنظار ، و كلّ مؤجّل يتعلّل بالتّسويف .
- ما قال النّاس لشيء « طوبى له » إلّا و قد خبأ الدّهر له يوم سوء . ( 4 ) - ميان شما و ميان موعظه پردهاى است از غفلت .
- جاهلى شما زيادتى كنند [ هء گناه است و داناى شما ] با پس دارندهء توبه .
- قطع كند علم عذر علّت آورندگان را . ( 3 ) - هر كه تعجيل كرده [ شود ] به مرگ ، سؤال كند مهلت دادن را ، و هر [ كه ] زمان داده [ شود ] ، علّت آورد كه زود بود كه توبه كنم .
- نمى گويند مردمان [ به ] چيزى : خنك باد آن را مگر آنك بدرستى [ كه ] پنهان كرده باشد روزگار او را روز بد را . ( 4 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحه 535
پدیدآورندگان: خطب الإمام علي ( ع )
ص۵۳۵