لا تكن ممّن يرجو الآخرة به غير عمل ، و لا يرجى التّوبة به طول الأمل ، يقول في الدّنيا بقول الزّاهدين ، و يعمل فيها به عمل الرّاغبين ، إن أعطي منها لم يشبع ، و إن منع منها لم يقنع . ( 1 ) يعجز عن شكر ما أوتي ، و يبتغي الزّيادة فيما بقي ، ينهى و لا ينتهي ، و يأمر بما لا يأتي . ( 2 ) يحبّ الصّالحين و لا يعمل عملهم ، و يبغض المذنبين و هو أحدهم ، يكره الموت لكثرة ذنوبه ، و يقيم على ما يكره الموت مباش از آن كس كه اميد دارد آخرت را بى عمل صالح ، و تأخير كند توبه را به درازى اميد . گويد در دنيا به گفتار زاهدا [ ن ] ، و عمل كند در دنيا به عمل رغبت كنندگان ، اگر بدهند از آن سير نشود ، و اگر باز دارند از آن قناعت نكند . ( 1 ) عاجز شود از شكر آنچه دادند ، و طلب كند زيادتى در آنچه باقى ماند . نهى كند [ مردمان را از كار بد ] و [ خود ] باز نايستد ، و امر كند [ بندگان را ] به آنچه به جا نياورد [ آن را ] .
( 2 ) دوست دارد صالحان را و عمل نكند به عمل صالحين ، و دشمن دارد گناهكاران را و او يكى از ايشان باشد . كراهت دارد مرگ را براى بسيارى گناه خود ، و مداومت كند بر آنچه كراهت دارد مرگ را از [ براى آن ] . ( 3 ) اگر بيمار شود روز گذارد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 479
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٧٩