تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 468

مساهمون:

ص٤٦٨
مصرعك . ( 3 ) إنّ الدّنيا دار صدق لمن صدّقها ، و دار عافية لمن فهم عنها ، و دار غني لمن تزوّد منها ، و دار موعظة لمن اتّعظ بها . ( 4 ) مسجد أحبّاء اللّه ، و مصلّى ملائكة اللّه ، و مهبط وحي اللّه ، و متجر أولياء اللّه . اكتسبوا فيها الرّحمة ، و ربحوا فيها الجنّة . ( 5 ) فمن ذا يذمّها و قد آذنت ببينها ، و نادت بفراقها ، و نعت نفسها و أهلها ، تو را به يكى [ از ايشان ] دنيا به نفس تو ، و [ به ] جاى افتادن وى جاى افتادن تو را ( 3 ) بدرستى كه دنيا سراى راستى [ است ] مر آن كس را كه تصديق كند او را ، و سراى عافيت مر آن كس را كه فهم كند از آن ، و سراى توانگرى مر آن كس را كه توشه بردارد از آن ، و سراى موعظه است مر آن كس را كه پند گيرد به آن ( 4 ) [ دنيا ] مسجد دوستان خداست ، و جاى نماز فرشتگان خداست ، و جاى فرود آمدن وحى خدا ، و جاى بازرگانى دوستان خداست . كسب كردند در او رحمت را ، و سود كردند در او بهشت را . ( 5 ) پس كيست آن كس كه مذّمت كند او را [ و ] بدرستى كه آگاه كرد به جدائى آن ، و آواز داد به فراق آن ، و خبر مرگ داد نفس خود [ را ] و