جاؤوا به ، ثمّ تلا عليه السّلام : إِنَّ أَوْلَى النّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتبَّعَوُهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا . ( 1 ) ثمّ قال عليه السّلام : إنّ وليّ محمّد من أطاع اللّه و إن بعدت لحمته ، و إنّ عدوّ محمّد من عصى اللّه و إن قربت قرابته ( 2 )
42 -
و قال عليه السلام - قد سمع رجلا من الحرورية يتهجد و يقرأ : نوم على يقين خير من صلاة في شكّ . ( 1 ) - اعقلوا الخبر إذا سمعتموه عقل رعاية لا عقل رواية ، فإنّ ايشان بود به آنچه [ كه ] آوردند آن را . پس بخوا [ ند ] عليه السّلام : « كه اولى ترين مردمان به ابراهيم آن هااند كه پس روى كنند [ او را ] ، و اين پيغمبر و آنان كه ايمان آوردند » . ( 1 ) پس گفت - عليه السّلام : بدرستى كه دوست محمّد آن كس است كه طاعت دارد خدا را و اگر چه دور باشد خويشى ا [ و با آن حضرت ] ، و بدرستى كه دشمن محمّد آن كس است كه نافرمانى كند خدا را و اگر چه نزديك باشد خويشى او . ( 2 ) 42 - و گفت او - عليه السّلام - بدرستى كه شنيد مردى را از حرو [ ر ] ى كه بيدار مى شد [ براى عبادت ] ، و [ قرآن ] مى خواند - : كه خوابى بر يقين بهتر باشد از نماز [ ى ] در شك . ( 1 ) - در يابيد خبر را چون بشنويد آن را نگهداشتنى [ با ] رعايت [ كه آن تدبّر است در معنى آن ] ، نه دريافتنى [ براى ] روايت [ كه نقل لفظ آن است ] . . بدرستى كه