- من أسرع إلى النّاس بما يكرهون ، قالوا فيه ما لا يعلمون .
- من أطال الأمل أساء العمل . ( 2 )
17 -
و قال عليه السلام و قد لقيه عند مسيره إلى الشام دهاقين الأنبار ، فترجلوا له و اشتدوا بين يديه : ما هذا الّذي صنعتموه فقالوا : خلق منّا نعظّم به أمراءنا . ( 1 ) فقال عليه السلام : و اللّه ما ينتفع بهذا أمراؤكم و إنّكم لتشقّون به على أنفسكم و تشقون به في آخرتكم . ( 2 ) و ما أخسر المشقّة وراءها العقاب ، و أربح الدّعة معها الأمان من النّار ( 3 ) - هر كه بشتابد با مردمان به آنچه كراهت دارند ، گويند در او آنچه [ را كه ] ندانند .
- هر كه دراز گرداند اميد را بد كند عمل [ خود ] را . ( 2 ) 17 - و گفت - عليه السّلام : [ و ] بدرستى كه برسيدند به او - نزديك رفتن او به شام - دهقانان اهل انبار ، پس پياده شدند براى او ، و دويدند پيش اسب او : چيست آنچه مى كنيد [ آن را ] پس گفتند : عادت است از ما [ كه ] بزرگ داشت مى كنيم به اين اميران خود را . ( 1 ) پس گفت - عليه السّلام : بحقّ خدا كه سود نمى رسد به اين [ كار ] اميران شما را و بدرستى كه مشقّت مى آريد بدان پياده شدن بر نفس هاى خود ، و بدبخت مىشويد به آن در آخرت شما . ( 2 ) و چه زيان كار [ ى ] است مشقّت را كه پس [ از ] آن عقوبت باشد و چه سود كننده است راحت كه با آن امان باشد از آتش دوزخ . ( 3 )