11 -
و قال عليه السلام : من جرى في عنان أمله عثر بأجله .
- أقيلوا ذوي المروءات عثراتهم ، فما يعثر منهم عاثر إلّا و يده بيد اللّه يرفعه .
12 -
و قال عليه السلام : قرنت الهيبة بالخيبة ، و الحياء بالحرمان ، و الفرصة تمرّ مرّ السّحاب ، فانتهزوا فرص الخير .
13 -
و قال عليه السلام : لنا حقّ ، فإن أعطيناه ، و إلّا ركبنا أعجاز الإبل ، و إن طال السّرى . 11 - و گفت - عليه السّلام : هر كه جارى [ و رها ] كند عنان اميد خود [ را ] ، بسر در آيد به اجل خود .
- اقاله [ و عفو ] كنيد خداوندان مروتّ ها را بسر در آمدگى ها و زلّات ايشان ، كه بسر در نيايد از ايشان بسر در آينده [ اى ] الّا آنك دست او به توفيق خدا [ است ] بردارد او را [ و نجات دهد ] .
12 - و گفت - عليه السّلام : وابستهاند ترس و شكوه را به بى بهرگى ، و شرم را به محرومى ، و فرصت مى رود چون رفتن ، ابر ، پس در يابيد فرصت هاى خير را .
13 - و گفت - عليه السّلام : ما را حقّى است ، پس اگر بدهند ما را آن حق [ فبها ] و اگر نه ور نشينيم كفل هاى شتر و اگر چه دراز باشد [ به ] شب رفتن .