76 - و من وصية له عليه السلام لعبد الله بن العباس ، عند استخلافه إياه على البصرة
سع النّاس بوجهك و مجلسك و حكمك ، و إيّاك و الغضب فإنهّ طيرة من الشّيطان . ( 1 ) و اعلم أنّ ما قرّبك من اللّه يباعدك من النّار ، و ما باعدك من اللّه يقرّبك من النّار . ( 2 )
77 - و من وصية له عليه السلام [ لعبد الله بن العباس ] ، لما بعثه للاحتجاج على الخوارج
لا تخاصمهم بالقرآن ، فإنّ القرآن حمّال ذو وجوه ، تقول 76 - [ و از وصيتّ هاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] ، مر عبد اللّه بن عبّاس را نزديك خليفه كردن [ آن حضرت ] او را بر بصره : فرا گير مردمان را به روى خود و مجلس خود و حكم خود ، و بپرهيز از غضب بدرستى كه [ آن ] شتابكارى [ يى ] است از شيطان . ( 1 ) و بدان بدرستى [ كه ] آنچه نزديك گرداند تو را به خدا دور گرداند تو را از آتش ، و آنچه دور كند تو را از خدا نزديك گرداند تو را به آتش دوزخ . ( 2 ) 77 - [ و از وصيتّ هاى آن حضرت - عليه السّلام - است به عبد الله بن عبّاس ] ، آن گاه كه بفرستاد او را براى حجّت گفتن بر خوارج : مخاصمت مكن با ايشان به قرآن ، بدرستى كه قرآن بر دارنده است خداوند وجهها ،