لجمل أهلك و شسع نعلك خير منك . ( 2 ) و من كان بصفتك فليس بأهل أن يسدّ به ثغر ، أو ينفذ به أمر ، أو يعلى له قدر ، أو يشرك في أمانة ، أو يؤمن على خيانة ، فأقبل إليّ حين يصل إليك كتابي هذا ، إن شاء اللّه . ( 3 ) [ قال الرضىّ ] : و المنذر بن الجارود هذا هو الذي قال فيه مولانا أمير المؤمنين عليه السلام : إنه لنظار في عطفيه ، مختال في برديه ، تفّال في شراكيه .
72 - و من كتاب له عليه السلام إلى عبد الله بن العباس - رحمه الله
أمّا بعد ، فإنّك لست بسابق أجلك ، و لا مرزوق ما ليس لك ، هر آينه شتر اهل تو و دوال نعل تو بهتر باشد از تو . ( 2 ) و آن كس كه باشد به صفت تو پس نيست سزاوار كه باز بندند به او در بندى يا روا [ ن ] كنند به او كارى ، يا بلند گردانند مر او را قدرى ، يا شريك گردانند در امانتى ، يا امين گردانند بر [ رفع ] خيانتى ، پس رو آور به من آن هنگام كه برسد به تو اين نامه و نوشتهء من [ اگر خواهد خداى تعالى ] . ( 3 ) [ سيد رضى گويد ] : و منذر پسر جارود اين آن [ كس ] است كه گفت در حقّ او خواجهء ما امير مؤمنان - عليه السّلام : بدرستى كه او نيك نگرنده است در هر دو دوش خود از كبر ، [ و ] خرامنده [ است ] در [ دو برد يمانى خود ، و ] افشانندهء خاك [ است ] با هر دو نعل خود . ( 4 ) 72 - [ و از نامههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] ، وا عبد الله پسر عبّاس - رحمت خدا بر او باد : [ امّا ] پس از حمد خدا ، بدرستى كه نيستى تو پيشى گيرنده اجل خود را ، و نه روزى