و تطمع - و أنت متمرّغ في النّعيم ، تمنعه الضّعيف و الأرملة - أن يوجب لك ثواب المتصدّقين و إنّما المرء مجزيّ بما أسلف و قادم على ما قدّم ، و السّلام . ( 2 )
22 - و من كتاب له عليه السلام إلى عبد الله بن العباس رحمه الله ،
و كان عبد اللّه يقول : « ما انتفعت بكلام بعد كلام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، كانتفاعي بهذا الكلام » : أمّا بعد ، فإنّ المرء قد يسرهّ درك ما لم يكن ليفوته ، و يسوؤه فوت ما لم يكن ليدركه ، فليكن سرورك بما نلت من آخرتك ، و ليكن أسفك بما فاتك منها ، و ما نلت من دنياك فلا [ باشى ] گردنده در نعمت كه بازدارى نعمت از ضعيف و بيوه زده ، كه واجب كند مر تو را ثواب و پاداشت صدقه دهندگان ، و بدرستى كه مرد جزا داده [ شده ] است به آنچه پيش بگذاشت ، و رسنده است بر آنچه مقدّم داشت . [ و السّلام ] . ( 2 ) 22 - [ و از نامههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] ، به عبد اللّه پسر عبّاس - [ رحمت خدا بر او باد ] - و بود عبد اللّه كه مى گفت : منتفع نشدم به سخنى پس از سخن رسول اللّه - صلعم - همچو نفع گرفتن من به اين سخن : [ امّا بعد از حمد خدا ] ، بدرستى كه مرد شاد شود او [ به ] رسيدن و يافتن آنچه نباشد كه فوت شود از او ، و غمگين كند او را فوت شدن آنچه نباشد كه برسد به او ، پس بايد كه باشد شادى تو به آنچه بيابى تو از آخرت تو ، و بايد كه باشد اندوه تو بر آنچه فوت