عليه يا أكبر الشّاهدين شهادة ، و نستشهد عليه جميع ما أسكنته أرضك و سماواتك ، ثمّ أنت بعد المغني عن نصره ، و الآخذ [ له ] بذنبه . ( 2 )
213 - و من خطبة له عليه السلام
منها في حمد الله تعالى
الحمد للهّ العليّ عن شبه المخلوقين ، الغالب لمقال الواصفين ، الظّاهر بعجائب تدبيره للنّاظرين ، الباطن بجلال عزتّه عن فكر المتوهّمين . ( 1 ) العالم بلا اكتساب و لا ازدياد ، و لا علم مستفاد ، دين تو . ( 1 ) بدرستى كه ما گواه مى گيريم تو را بر او [ از براى محاكمهء روز قيامت ] ، اى بزرگترين گواهى دهندگان [ در ] گواهى دادن ، و گواه گيريم بر او همهء آن كس را كه ساكن گردانيدى بر [ روى ] زمين و [ در ] آسمان خود ، پس تويى از آن [ پس ] بى نياز [ ى ] كننده از يارى كردن او ، و فراگيرنده مر او را به گناه [ او ] . ( 2 ) 213 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] : شكر و سپاس مر خدا را كه بزرگوار است از مانند آفريدگان ، غلبه كننده - يعنى در نيابند بزرگى تو را - [ بر ] گفتار صفت گويندگان ، پيدا [ است ] به [ سبب ] عجب آورندههاى تدبير او مر نظر كنندگان را ، نا پيدا [ است به سبب ] بزرگى عزّت او از انديشههاى وهم كنندگان . ( 1 ) عالم و دانا [ است ] بى كسب [ دانش ] ، و نه به زياد