و ثبّت لها أساسها ، و ينابيع غزرت عيونها ، و مصابيح شبّت نيرانها ، و منار اقتدى بها سفّارها ، و أعلام قصد بها فجاجها ، و مناهل روي بها ورّادها . ( 12 ) جعل اللّه فيه منتهى رضوانه ، و ذروة دعائمه ، و سنام طاعته ، فهو عند اللّه وثيق الأركان ، رفيع البنيان ، منير البرهان ، مضيء النّيران ، عزيز السّلطان ، مشرف المنار ، معوذ المثار ، فشرفّوه و اتبّعوه ، و أدّوا إليه حقهّ ، وضعوه مواضعه . ( 13 ) ثمّ إنّ اللّه سبحانه بعث محمّدا - صلّى اللّه عليه و آله - بالحقّ گردانيد براى او بنياد او را ، و چشمهها [ يى ] است كه بسيار آب [ با ] شد چشمههاء آن ، و چراغ هايى كه بر افروختند آتش هاى آن را ، روشنى ها [ يى ] است كه اقتدا كردند به آن مسافران آن ، و علم ها [ يى ] است كه قصد كردند به آن راههاى او را ، و آبشخورها [ يى ] است كه سيراب كردند به آن وارد شوندگان او را . ( 12 ) گردانيد خدا در او غايت خشنودى خود ، و بالاى ستون هاى خود ، و كوهان طاعت او ، پس آن اسلام نزديك خدا استوار ركن ها است ، برداشته و بلند [ است ] بناهاى [ او ] ، روشن كننده [ است ] حجّت [ او ] ، و روشن كننده [ است ] آتش هاى [ او ] ، قوى [ است ] حجت [ او ] ، بلند و عالى [ است ] جاى روشنى او ، نايافت [ است ] جاى غبار او ، بزرگ داريد او را ، و پس روى كنيد او را ، و ادا كنيد به او حقّ او را ، و بنهيد او را جايگاه او . ( 13 ) پس بدرستى كه خداى تعالى بفرستاد محمد را - درود داد خدا بر او و آل او - به حق آن
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 75
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٥