أضلاعكم ، و أميرا فوق أموركم ، و منهلا لحين ورودكم ، و شفيعا لدرك طلبتكم ، و جنّة ليوم فزعكم ، و مصابيح لبطون قبوركم ، و سكنا لطول وحشتكم ، و نفسا لكرب مواطنكم . ( 4 ) فإنّ طاعة اللّه حرز من متالف مكتنفة ، و مخاوف متوقّعة ، و أوار نيران موقدة . ( 5 ) فمن أخذ بالتّقوى عزبت عنه الشّدائد بعد دنوّها ، و احلولت [ له ] الأمور بعد مرارتها ، و انفرجت عنه الأمواج بعد تراكمها ، فأسهلت له الصّعاب بعد إنصابها ، و هطلت عليه الكرامة بعد را ] پنهان [ كنيد در ] ميان پهلوهاى شما ، و امير [ باشد ] بالاى كارهاى شما ، و آبشخور مر هنگام وارد شدن شما ، و شفاعت خواهنده براى يافتن مطلوب شما ، و سپر براى روز ترس شما ، و چراغ ها براى شكم هاى گورهاى شما ، و آرام براى درازى تنهائى شما ، و اندوه وا بردن براى غم جايگاه آخرت شما .
( 4 ) بدرستى كه طاعت خدا نگهبان است از جاى تلف شدن [ كه ] گرد در آمده به شما ، و [ از ] جاى ترس [ كه چشم ] نگه داشته [ شده ] ، و [ از ] حرارت و گرمى آتش هاى افروخته . ( 5 ) پس هر كس كه فرا گيرد تقوا را دور شود از او سختى ها بعد از نزديكى آن ، و شيرين شود مر او را كارها بعد از تلخى آن ، و وا شود از او موج ها بعد از بر هم نشستن [ آن ] ، پس سهل شود مر او را دشوارى ها پس از رنج ناك شدن آن ، و ببارد و ريزان شود بر او بزرگى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 72
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٢