من أحدهم كنصرة العبد من سيدّه ، إذا شهد أطاعه ، و إذا غاب اغتابه ، و حتّى يكون أعظمكم فيها غناء أحسنكم باللهّ ظنّا ، فإن أتاكم اللّه بعافية فاقبلوا ، و إن ابتليتم فاصبروا ، فإنّ العاقبة للمتّقين . ( 2 )
98 - و من خطبة له عليه السلام
نحمده على ما كان ، و نستعينه من أمرنا على ما يكون ، و نسأله المعافاة في الأديان ، كما نسأله المعافاة في الأبدان . ( 1 ) أوصيكم عباد اللّه بالرّفض لهذه الدّنيا التّاركة لكم و إن لم تحبّوا تركها ، و المبلية لأجسادكم و إن كنتم تحبّون تجديدها . ( 2 ) از سيّد و مهتر او ، چون حاضر باشد مطيع باشد او را ، و چون غايب شود غيبت [ كند ] او را ، و تا كه باشد بزرگترين شما در آن فتنه [ از جهت بى نيازى ] خوب ترين شما به خدا [ از جهت ] گمان ، پس اگر آرد به شما خدا عافيتى قبول كنيد ، و اگر مبتلا كنند شما را صبر كنيد ، پس بدرستى كه عاقبت و سرانجام مر پرهيزكاران را باشد . ( 2 ) 98 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السلام - است ] حمد مى گويم او - تعالى - را بر آنچه بود ، و يارى مى خواهم از او از كار ما بر آنچه بباشد ، و سؤال مى كنم از [ او ] عافيت دادن را در دين ها ، چنان كه سؤال مى كنم از او عافيت دادن در بدن ها . ( 1 ) وصيّت مى كنم شما را بندگان خدا به ترك كردن مر اين دنياى زبون [ را كه ] ترك كننده است مر شما را و اگر چه شما دوست نمى داريد ترك آن را ، و كهنه كننده [ است ] مر تنهاى شما را ، و اگر چه هستيد شما كه دوست مى داريد نو كردن آن را . ( 2 )