تؤفكون » أم أين تصرفون أم بما ذا تغترّون ( 40 ) و إنّما حظّ أحدكم من الأرض ، ذات الطّول و العرض ، قيد قدهّ ، منعفرا على خدهّ ( 41 ) الآن عباد اللّه و الخناق مهمل ، و الرّوح مرسل ، في فينة الإرشاد ، و راحة الأجساد ، و مهل البقيّة ، و أنف المشيّة ، و إنظار التّوبة ، و انفساح الحوبة ، قبل الضّنك و المضيق ، و الرّوع و الزّهوق ، و قبل قدوم الغائب المنتظر و أخذة العزيز المقتدر . ( 42 ) و في الخبر : أنه عليه [ السلام ] لما خطب بهذه الخطبة اقشعرت لها الجلود ، و بكت العيون ، بازگشتن ، يا نه پس از كجا بگردانند شما را از حق ، يا كجا باز گردانند شما ر [ ا ] ، يا به چه فريفته مىشويد ( 40 ) و بدرستى كه بهرهء يكى از شما از زمينى كه خداوند درازى و پهنايى است مقدار قامت اوست ، يعنى گور او ، به خاكى [ كه ] دوسيده بر رخ او . ( 41 ) اكنون اى بندگان خدا وقت عمل [ است ، و مرگ ] كام بند و گلو بند گذاشته است ، و روح رها كرده ، در وقت راه راستيد ، و راحت تن ها ، و مهلت بقيهّء عمر ، و ابتداء هنگام خواست خودايد ، و مهلت دادن تو به ، [ و ] فراخ بودن [ در ] بازگشت [ از گناه ] پيش از تنگى و جاى تنگ ، و ترس و باطل شدن ، و پيش از رسيدن غايب انتظار برده [ ، يعنى موت ] ، و [ پيش از ] گرفتن [ خداى ] با عزّت توانا . ( 42 ) [ و در خبر وارد شده است كه آن حضرت عليه السلام ] آن گاه كه خطبه كرد به اين خطبه بر افراشته شد او را
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٥١