تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤
مسفرة ظاهرة ، و كتب بارزة العذر واضحة .
81 - و من كلام له عليه السلام فى صفة الدنيا ما أصف من دار أوّلها عناء ، و آخرها فناء في حلالها حساب ، و في حرامها عقاب ( 1 ) من استغنى فيها فتن ، و من افتقر فيها حزن ، و من صحّ فيها سقم و من ساعاها فاتته ، و من قعد عنها و اتته ، و من أبصر بها بصرّته ، و من أبصر إليها أعمته . ( 2 ) آورندهء عذر روشن . 81 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] در صفت دنيا چه صفت كنم از سرايى كه اوّل ، و آخر او نيست شدن در حلال او حساب ، و در حرام او عقوبت ( 1 ) هر كه بى نياز شد در او در فتنه اندازند او را ، و هر كه درويش شود در او اندوهگن شود ، و هر كه تن درست شد در او رنجور باشد ، و هر كه سعى كند به او در گذرد از او ، و هر كه بنشيند از او موافقت كند و آيد به او ، و هر كه بينا شد به او بينا گرداند او را ، و هر كه بينا شود وا او كور گرداند او را . ( 2 )