78 - و من كلام له عليه السلام
لبعض اصحابه لمّا عزم الى المسير على الخوارج فقال له : يا امير المؤمنين ان سرت فى هذا الوقت خشيت الّا تظفر بمرادك من طريق علم النّجوم فقال عليه السّلام له : أ تزعم أنّك تهدي إلى السّاعة الّتي من سار فيها صرف عنه السّوء و تخوّف السّاعة الّتي من سار فيها حاق به الضّرّ ( 1 ) فمن صدّقك بهذا فقد كذّب القرآن ، و استغنى عن الاستعانة باللهّ في نيل المحبوب و دفع المكروه . ( 2 ) و ينبغي في قولك للعامل بأمرك أن يولّيك الحمد دون ربهّ ، لأنّك - بزعمك - أنت هديته إلى السّاعة الّتي نال فيها 78 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] مر بعض ياران خود را ، آن گاه كه قصد كرد وا رفتن بر خارجيان ، پس گفت او را [ عفيف بن قيس ] : اى امير مؤمنان اگر به روى در اين وقت ، مى ترسم كه ظفر نيابى به مراد تو از راه علم نجوم [ كه من دانستهام ، پس گفت عليه السلام ] ، مر او را اى كه دعوى مى كنى كه تو هدايت مى كنى وا ساعتى كه هر كه برود در آن ساعت باز دارند از او بدى را و مى ترسانى به آن ساعتى كه هر كه برود در آن ساعت فرود آيد به او مضرّت ( 1 ) پس هر كه تصديق كند تو را به اين [ دعوى ] ، بدرستى كه دروغ داشته باشد قرآن را ، و بى نياز باشد از يارى خواستن به خدا در يافتن دوست داشته ، و [ در ] دفع كردن كراهت داشته . ( 2 ) و سزد در گفتار تو مر عمل كننده را به فرمان تو كه متولّى گرداند و باز گذارد به تو ستايش را ، نه پروردگار خود [ را ] ، براى آنك - به دعوى تو - تو راه نمى دى او