تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
تلحقوا ، فإنّما ينتظر بأوّلكم آخركم . قال السيد : إن هذا الكلام لو وزن ، بعد كلام اللّه سبحانه و كلام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، بكل كلام لمال به راجحا ، و برّز عليه سابقا . و أما قوله « تخففوا تلحقوا » فما سمع كلام أقل منه مسموعا و لا أكثر منه محصولا ، و ما أبعد غورها من كلمة و أنقع نطفتها من حكمة و قد نبهنا في كتاب « الخصائص » على عظم قدرها و شرف جوهرها .

22 - و من خطبة له عليه السلام

ألا و إنّ الشّيطان قد ذمر حزبه ، و استجلب جلبه ، ليعود شما را ، سبك بار شويد تا فرا رسيد ، و بدرستى كه منتظرند به اوّل شما آخر شما . [ گفت سيّد رضى ] : بدرستى كه اگر اين سخن [ را ] بسنجند بعد از سخن خدا [ ى ] تعالى ، و سخن رسول خداى - صلعم - به هر سخنى ، هر آينه بچسبيدى آن [ سخن ] را چربنده ، و بيرون آيد بر او پيشى گيرنده و امّا قوله : « سبك بار شويد تا فرا رسيد » ، پس نشنيدند سخنى كمتر از او شنيده ، و نه بيشتر حاصل داشته ، و چه دور است جولاى [ او ] از كلمه‌اى ، و سيراب [ كننده ] تر آب بسيار او از حكمتى . و بدرستى كه آگاه كرديم ما در كتاب « خصايص » ، بر بزرگى قدر او و بزرگى جوهر او . 22 - [ و از خطبه‌هاى آن حضرت - عليه السلام - است ] بدان بدرستى كه معاويه براى قتال جمع كرد و برانگيخت گروه خود را ، و با هم آورد ياران خود را براى آزاريدن ، تا وا گردد بيدادى وا جاى گاه خود ، و باز گردد باطل وا اصل