6 - و من كلام له عليه السلام لما اشير عليه بان لا يتبع طلحة و الزبير و لا يرصد لهما القتال :
و اللّه لا أكون كالضّبع : تنام على طول اللّدم ، حتّى يصل إليها طالبها ، و يختلها راصدها . ( 1 ) و لكنّي أضرب بالمقبل إلى الحقّ المدبر عنه ، و بالسّامع المطيع العاصي المريب أبدا ، حتّى يأتي عليّ يومي . فو اللّه ما زلت مدفوعا عن حقّي ، مستأثرا عليّ غيرى مذ قبض اللّه نبيهّ حتّى يوم النّاس هذا . ( 2 ) 6 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] آن گاه كه اشارت كردند بر او به آنك نكند پس روى طلحه و زبير را ، و نگه ندارد براى ايشان كارزار را و بحقّ خدا كه نباشم من همچو كفتارى كه بخسبد بر درازى [ مدّت ] زدن سنگ ، تا كه برسد به او جويندهء آن كفتار و فريب دهد او را نگهدارندهء آن . ( 1 ) و ليكن من بزنم به يارى رو آورندهء به حق ، پشت فرو كننده را از حق ، و با شنوندهء فرمان برنده ، نافرمان كنندهء تهمت كننده را هميشه ، تا كه آيد بر من روز مرگ من ، پس به حقّ [ خدا ] هميشه من بودم باز داشته از حقّ خود ، اختيار كرده بر من جز مرا آن گاه كه فرا گرفت خدا پيغمبر خود را تا كه اين روز مردمان . ( 2 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 29
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٩