3 / 170 - 162
162 . ا پس آنى كه پىروى كرد خشنودئ خداى را همچو آنى كه سزاوار شد به خشمى از خداى ؟ و جايگاه پناه او دوزخ و بد جاى بازگشت .
163 . ايشان پايهگاهها نزد خداى و خداى بيناست بدانچه مىكنند .
164 . هراينه سپاس نهاد خداى بر گروندگان چون فرستاد در ايشان فرستادهء از تنهاى ايشان ، مىخواند بر ايشان نشانهاى او را و پاك مىكند ايشان را و مىآموزد ايشان را نامه و سخن درست و بدرستى كه بودند از پيش هراينه در گمراهى [ 86 ] پيدا .
165 . ا و چون رسد شما را رسندهء ، يافتيد دو مانند آن ، گوييد از كجا اين ؟ بگوى ، آن از نزديك تنهاى شما . بدرستى كه خداى بر هر چيزى توانا .
166 . و آنچه رسيد شما را روزى فراهم رسيد دو انبوهى ، پس به دستورى خداى و تا داند گروندگان را .
167 . و تا داند آنانى را كه دورويى كردند و گفته شد مر ايشان را : بياييد كشش كنيد در راه خدا « 1 » يا دور كنيد ، گفتند :
اگر دانستيمى كشش كردن را هراينه پىروى كرديمى شما را . ايشان مر ناگرويدن را در آن روز نزديكتر از ايشان مرگرويدن را . مىگويند به دهنهاى « 2 » خويش آنچه را كه نيست در دلهاى ايشان و خداى داناتر به آنچه مىپوشند .
168 . آنانى كه گفتند مر ياران خويش را و نشستند ، اگر فرمان بردندى ما را نه كشته شدندى . بگوى ، پس دور كنيد از تنهاى خويش مرگ را اگر هستيد راستگويان .
169 . و مپنداردا هراينه آنانى را كه كشته شدند در راه خداى مردهگان ، نه كه زندگان نزد پروردگار خويش روزى داده شوند .
170 . شادان به آنچه داد ايشان ر « 3 » خداى از افزونى خويش و شادى مىكنند به آنانى كه نرسيدند به ايشان از پس ايشان كه نه ترسى [ 87 ] بر ايشان و نه ايشان اندوهگن شوند .
هامش
( 1 ) . م : « كنيد »
( 2 ) . م : « وهنهاى »
( 3 ) . ايشان ر - ايشان را