3 / 195 - 188
188 . مپندار آنانى را كه شاد مىشوند به آنچه كردند و دوست دارند كه ستوده شدند به آنچه نكردند پس مپندار ايشان را به جاى رستن از عذاب . و مر ايشان را عذابى دردناك .
189 . و مر خدا را پادشاهئ آسمانها و زمين و خداى بر هر چيزى توانا .
190 . بدرستى كه در آفريدن آسمانها و زمين و شد آمد شب و روز هراينه نشانها مر خداوندان خردها .
191 . آنانى كه ياد مىكنند خداى را ايستادگان و نشستهگان و بر پهلوهاى ايشان و انديشه مىكنند در آفرينش آسمانها و زمين : پروردگار ما ! نيافريدى اين را بيهوده پاكئ تو پس نگاه دار ما را از عذاب آتش .
192 . پروردگار ما ! بدرستى كه تو هر كه در آرى آتش پس رسوا كردى او را و نيست مر ستمكاران را از يارى گران .
193 . پروردگار ما ! بدرستى كه ما شنوديم آواز دهندهء آواز همىداد براى گرويدن كه ، گرويد به پروردگار خويش پس گرويديم . [ 91 ] پروردگار ما پس آمرز ما را گناهان ما را و بپوش از ما بديهاى ما را و جان ستان از ما با نيكوكاران .
194 . پروردگار ما ! و ده ما را آنچه نويد دادى ما را بر فرستادگانت و رسوا مكن ما را روز رستخيز ، بدرستى كه تو ديگرگون نكنى نويد را .
195 . پس پاسخ بكن « 1 » مر ايشان را پروردگار ايشان كه من نيست نكنم كار « 2 » كنندهء از شما ، از مردينه يا زنينه ، برخى شما از برخى . پس آنانى كه خان و مان گذاشتند و بيرون كرده شدند « 3 » از سراهاى خويش و رنجانيده شدند در راه من و كارزار كردند و كشته شدند ، هراينه پوشم ازيشان بديهاى ايشان و هراينه در آرم ايشان را بهشتهاى همىرود از زير آن جويها ، پاداشتى از نزد خداى و خداى نزد او نيكويى پاداشت .
هامش
( 1 ) . م : « پاسخ مكن »
( 2 ) . م : « كارا »
( 3 ) . م : « شديد »