3 / 161 - 155
155 . بدرستى كه آنانى كه برگشتند از شما روز كه فراهم رسيد دو انبوهى ، بدرستى كه بلغزانيد ايشان را ديو به برخى آنچه ورزيدند و بدرستى كه درگذرانيد خداى ازيشان ، بدرستى كه خداى آمرزگار است بردبار .
156 . اى آنانى كه گرويديد ! مباشيد همچو آنانى كه نگرويدند و گفتند مر برادران خويش را ، چون روند در زمين يا باشند غازيان اگر بودندى نزد ما نمردندى و نه كشته شدندى تا گرداند خداى آنت را ارمانى در دلهاى ايشان ، و خداى زياند و ميراند و خداى به آنچه مىكنيد بينا .
157 . و اگر كشته شويد در راه خداى يا ميريد هراينه آمرزشى از خداى و بخشايشى بهتر از آنچه گرد مىكنند .
158 . و اگر ميريد يا كشته شويد هراينه به خداى گرد آورده شويد .
159 . پس به بخشايشى [ 85 ] از خداى نرم خو شدى مر ايشان را . و اگر بودى زفت خوى درشت دل هراينه پراكنده شدندى از گرد تو پس درگذران ازيشان و آمرزش خواه براى ايشان و كنكاج كن با ايشان در كار . پس چون دل بنهادى پس كار باز گذار بر خداى . بدرستى كه خداى دوست مىدارد كار بازگذارندگان را .
160 . اگر يارى دهد شما را خداى پس نه « 1 » آيندهء مر شما را ، و اگر فرو گذارد شما را پس كيست آنى كه يارى دهد شما را از پس او و بر خداى پس كار باز گذاردا گروندگان .
161 . و نبود مر پيغامبرى را كه دزدد . و هر كه دزديد ، آيد به آنچه دزديد روز رستخيز ، باز رسانيده شود هر تنى آنچه ورزيد و ايشان ستم كرده نشوند .
هامش
( 1 ) . م : « به »