3 / 148 - 139
139 . و سستى مكنيد و [ 81 ] اندوهگن مشويد و شما برتران اگر هستيد گروندگان .
140 . اگر ببسايد شما را ريشى پس بدرستى كه ببسود گروه را ريشى مانند آن ، و آنت روزها مىگردانيم آن را ميان مردمان و تا داند خداى آنانى را كه گرويدند و فرا گيرد از شما گواهان ، و خداى دوست ندارد ستمكاران را .
141 . و تا پاك كند خداى آنانى را كه گرويدند و نيست كند ناگروندگان را .
142 . يا پنداشتيد كه درآييد به بهشت و هنوز ندانست خداى آنانى را كه كوشش كردند از شما و داند شكيبايان را .
143 . و هراينه بوديد آرزو مىكرديد مرگ را از پيش كه بينيد آن را پس بدرستى كه د [ يد ] يد آن را و شما مىنگريد .
144 . و نيست محمد مگر فرستادهء را ، بدرستى كه گذشت از پيش او فرستاده شدگان ا پس اگر ميرد يا كشته شود برگرديد بر پاشنههاى خويش ؟ و هر كه برگردد بر دو پاشنهء خويش ، پس هرگز زيان نرساند خداى چيزى را و زود پاداشت دهد خداى سپاس داران را .
145 . و نبود مر تنى را كه ميرد مگر به دستورى خداى ، نوشتهء هنگام كرده و هر كه خواهد پاداشت اين جهان دهيم او را از آن و هر كه خواهد پاداشت [ 82 ] آن جهان دهيم او را از آن و زود پاداشت دهيم سپاس داران را .
146 . و چندا از پيغامبرى كارزار كرد با او خداييان بسيار پس سست نشدند مر آنچه را كه رسيد ايشان را در راه خداى و بيچاره و سست نشدند و فروتنى نكردند و خداى دوست دارد شكيبايان را .
147 . و نبود گفتار ايشان مگر كه گفتند : پروردگار ما ! بيامرز ما را گناهان ما را و گزافكارى ما را در كار ما و استوار دار پايهاى ما را و يارى ده ما را بر گروه ناگروندگان .
148 . پس داد ايشان را خداى پاداشت اين جهان و نيكئ پاداشت آن جهان و خداى دوست دارد نيكوكاران را .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 56
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٥٦