13 / 17 - 12
12 . او آنى كه مىنمايد شما را درخش را بيمى و اميدى و مىانگيزاند ابرها را گرانان .
13 . و به پاكى ياد كند تندر به ستايش او [ 313 ] و فرشتگان از بيم او ، و مىفرستد آتشهاى آسمانى را پس مىرساند آن را هر كه را كه خواهد و ايشان پيكار همىكنند در خداى ، و او سخت سازش نهانى .
14 . مرو راست خواندن راست . و آنانى كه همىخوانند از فرود او ، پاسخ نكنند مر ايشان را به چيزى مگر چون گسترانندهء دو پنجهء خويش سوى آب تا رسد دهن او را و نيست او هرگز رسندهء او . و نيست خواندن ناگروندگان مگر در گمراهى .
15 . و مر خداى را سجده همىكند هر كه در آسمانها و زمين خوش منشى و دشوارى و سايههاى ايشان به بامدادان و شبنگاهان .
16 . بگوى ، كيست پروردگار آسمانها و زمين ؟ بگوى ، خداى . بگوى ، ا پس گرفتيد از فرود او دوستانى نتوانند براى تنهاى خويش سودى و نه زيانى ؟ بگوى ، ا برابر باشد نابينا و بينا يا برابر باشد تاريكيها و روشنايى يا كردند مر خداى را انبازان كه آفريدند چون آفريدن او ، پسماننده شد آفرينش بر ايشان ؟ بگوى ، خداى آفرينندهء هر چيزى و او يگانه است شكنندهء كامها .
17 . فرود آورد از آسمان آبى ، پس روان شد رودكدهها به اندازهء خويش ، پس برداشت آب سيل [ 314 ] كفكى بالا ايستاده ، و از آنچه برافروزيد بر آن در آتش از براى جستن زيور يا رختى كفكى مانند آن . همچنانت پديد كند خداى راست را و ناراست را ، پس امّا كفك پس برود ناچيز و امّا آنچه سود دارد مردمان را ، پس درنگ كند در زمين . همچنانت پديد كند خداى داستانها را .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 211
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢١١