13 / 11 - 4
4 . و در زمين پارههاى همسايهگان و بوستانهايى از انگورها و كشت و خرمابنان از يك بيخ رسته و نه از يك بيخ رسته آب داده شود به آبى يكى ، و افزون گردانيم برخى آن را بر برخى در مزه ، بدرستى كه در اينت است هراينه نشانهايى مر گروهى را كه خرد دارند .
5 . و اگر شگفت دارى پس شگفت است گفتار ايشان ، ا چون كه گرديم خاكى ا ما هراينه در آفرينشىايم نو ؟ اينان آنانىاند كه نگرويدند به پروردگار خويش و اينان گردنبندها در گردنهاى ايشان و اينان خداوندان آتشند ، ايشان در آن جاويدانند .
6 . و مىشتابند ترا به بدى پيش نيكى و هراينه [ 312 ] گذشت از پيش ايشان عقوبتها . و بدرستى كه پروردگار تو هراينه خداوند آمرزش است مر مردمان را بر ستمكارى ايشان و بدرستى كه پروردگار تو هراينه سخت عقوبت است .
7 . و همىگويند آنانى كه نگرويدند ، چرا فرو نياورده شد برو نشانى از پروردگارش ؟ هراينه تو بيم كنندهء و مر هر گروهى راست راه نمايندهء .
8 . خداى مىداند آنچه بر مىدارد هر مادينهء و آنچه مىكاهد زهدانها و آنچه افزايد ، و هر چيزى نزد او به اندازه است .
9 . داناى ناپيدا و پيدا بزرگوار برتر .
10 . برابر است از شما آنى كه پنهان كرد گفتار را و آن كسى كه آشكارا كرد به آن و آنى كه او پنهان است به شب و روان است به روز .
11 . مرو راست سپس يكديگر درآيندگان از پيش او و از پس او ، نگاه مىدارند او را از فرمان خداى . بدرستى كه خداى نگرداند آنچه به گروهى تا كه گردانند آنچه با ايشان ، و چون كه خواهد خداى به گروهى بدى پس نه بازگردانيدن مرو را و نيست ايشان را از فرود او از خداوندى .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 210
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢١٠