12 / 111 - 109
109 . و نفرستاديم از پيشت مگر مردانى پيغام كرده شود به ايشان از مردمان دهها ، ا پس نرفتند در زمين پس نگرند چگونه بود سر انجام آنانى كه از پيش ايشان ؟ [ 310 ] و هراينه سراى آن جهان بهتر است مر آنانى را كه پرهيزيدند . ا پس خرد نداريد ؟
110 . تا چون نوميد شد پيغامبران و گمان بردند كه ايشان هراينه دروغ گفته شد ، آمد ايشان را يارى ما ، پس رهانيده شد آنى كه خواهيم . و بازگردانده نشود عذاب ما از گروه گناهكاران .
111 . هراينه بود در قصهء ايشان اندازه گرفتنى مر خداوندان خردها را . نبود سخنى كه ساخته شود و ليكن باور داشتن آنى كه پيش آن و پيدا كردن هر چيزى و راه نمودنى و بخشايشى مر گروهى را كه گروند .
رعد ، مدنى ، 43 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 13 / 3 - 1
1 . منم خداى مىبينم مىدانم انا اللّه اعلم و ارى آنت آيتهاى نامه . و آن كه فرستاده شد به تو از پروردگارت درست است و راست و ليكن بيشتر مردمان نمىگروند .
2 . خداى آنى است كه برداشت آسمانها را به بىستونى ، مىبينيد آن را باز پس قصد كرد بر آفريدن عرش و رام كرد آفتاب را و ماه را [ 311 ] هر يكى همىرود تا هنگام زدى نام بردهء . همى سازد كار را پديد همىكند نشانها را تا مگر شما به رسيدن پروردگار خويش بىگمان شويد « 1 » .
3 . و او آنى كه كشيد زمين را و كرد در آن بيخاوران و جويها و از همه ميوهها كرد در آن دو گونه دو ، مىپوشد شب را به روز . بدرستى كه در آنت است هراينه نشانها مر گروهى را كه درانديشند .
هامش
( 1 ) . م : « بىگمان شوند »