13 / 41 - 34
34 . مر ايشان راست عذابى در زندگانى نزديكتر و هراينه عذاب آن جهان سختر و نيست مر ايشان را از خداى از نگهدارى .
35 . صفت بهشت آن كه نويد داده شد پرهيزكاران ، همىرود از زير آن جويها ، بر آن هميشه است و سايهء آن . آنت سر انجام آنانى كه پرهيز كردند و سر انجام ناگروندگان آتش .
36 . و آنانى كه داديم ايشان را نامه ، شادى همىكنند به آنچه فرو آورده شد به تو و از گروهان آنى كه انكار مىكند برخى آن را ، بگوى هراينه فرموده شدم كه بپرستم خداى را و انباز نيارم به او ، به او خوانم و به او بازگشتم .
37 . و همچنانت فرو آورديم آن را داورى تازى ، و اگر پىروى كنى آرزوهاى ايشان را پس آنكه آمد ترا از دانش ، نيست ترا از خداى از [ 318 ] دوستى و نه نگهبانى .
38 . و هراينه فرستاديم فرستادگانى از پيشت و كرديم مر ايشان را جفتانى و فرزندانى و نبود مر پيغامبرى را كه بيايد به نشانى مگر به فرمان خداى ، مر هر هنگام زدهء را نوشتهء .
39 . بسترد خداى آنچه خواهد و بر جاى بدارد ، و نزد اوست اصل نامهء نوشته .
40 . و اگر نماييم هراينه ترا برخى آنى كه وعده همىكنيم ايشان را يا سپرى كنيم هراينه ترا ، پس بدرستى كه بر تست رسانيدن و بر ماست شمار كردن .
41 . ا و نديدند كه ما آييم زمين را ، مىكاهيم آن را از كنارههاى آن ؟ و خداى فرمايد نه از پى درآيندهء مر فرمان او را و او زود شمار است .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 214
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢١٤