9 / 104 - 97
97 . آن بيابانيان مردمان باديه چون اسد و غطفان و تميم سختراند از جهت ناگروندگى و از جهت دورويگى و سزاوارتراند كه ندانند اندازههاى آنچه فرو آورد خداى بر فرستادهء خويش و خداى داناست به تخلّف ايشان درستكار حاكم به عقوبت ايشان .
98 . و هست از بيابانيان آنى كسى كه فرا مىگيرد مىشمرد آنچه را كه هزينه مىكند در راه خداى تاوانى و زيانى و چشم همىدارد به شما گردشهاى بد روزگار را بود بر ايشان گردش بد و خداى [ 250 ] شنواست آنچه را كه گويند دانا آنچه انديشند .
99 . و هست از بيابانيان چون عفّار و جهينه آنى كسى كه همىگرود به خداى و روز بازپسين و فرا مىگيرد مىشمرد آنچه هزينه مىكند نزديكيها نزد خداى و دعاها درودها و آفرينها پيغمبر را فايده گيرد . بدانيد آگاه باشيد ! كه آن نزديكى است مر ايشان را ، زودا كه در آرد ايشان را خداى در بخشايش خويش بهشت بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشاينده .
100 . و پيشى گيرندگان نخستينيان از خان و مان گذاشتهگان يعنى مكّيان و يارى دهندگان پيغمبر را يعنى مدينان بر دشمنان او و آنانى كه پىروى كردند ايشان را به نيكوكارى ، خشنود شد خداى از ايشان و خشنود شدند ازو و آماده كرد و ساخته و باز نهاد براى ايشان بهشتهايى كه همىرود از زير آن جويها ، جاويدان در آن هميشه ، آنت رستگارى بزرگ .
101 . و از آنى آنانى كه هستند در گرد شهر شما از بيابانيان جهينه و اسلم و اشجع و عفّار دورويگان . و هستند از مردمان مدينه نيز قومى كه استاد شدند خوى كردند بر دورويگى كردن چون عبد اللّه بن أبىّ بن سلول ندانى تو ايشان را ، ما دانيم ايشان را . زودا كه عذاب كنيم ايشان را دو بار يك بار در گور و يك بار در روز قيامت كه فضيحت شوند باز پس گردانده شوند به سوى عذابى بزرگ در دوزخ .
102 . و ديگران غير منافقان اقرار دادند به گناهان خويش ، آميختند كارى نيك را يعنى ايمان را و ديگرى بد يعنى تخلّف از پيغمبر ، شايد مگر واجب است خداى كه توبه دهد و بپذيرد ازيشان [ 251 ] بر ايشان بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشاينده بر تائبان .
103 . گير از خواستههاى ايشان دادنئ كه پاك گردانى ايشان را و افزون گردانى نيكيهاى ايشان را به آن و درود كن و دعا بر ايشان ، بدرستى كه درودهاى تو آرامى است مر ايشان را و خداى شنواست گفتار ترا دانا به حال ايشان .
104 . ا هيچ ندانستند كه بحقيقت خداى او پذيرد توبه را از بندگان خويش و گيرد پذيرد صدقهها را و ندانستند كه بحقيقت خداى او توبه دهنده است و توبهپذيرنده بخشاينده ؟
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٦٩