9 / 96 - 90
90 . و آمد پوزش كنندگان عذرخواهندگان از بيابانيان تا دستورى داده شود در نشستن مر ايشان را و بنشست آنانى كه منافقان دروغ گفتند خداى را و پيغامبر او را ، زودا كه رسد آنانى را كه نگرويدند از ايشان عذابى دردناك .
91 . نيست بر سستان بيچارگان و نه بر بيماران و نه بر آنانى كه نيابند آنچه هزينه كنند در غزو بزهء تنگىاى چون نيك خواهى كنند براى . . . . و فرستادهء او . نيست بر نيكوكاران از هيچ راهى به عذاب و خداى آمرزگار است بخشاينده .
92 . و نه نيز بر آنانى كه چون كه آيند ترا تا بردارى بر ستور ايشان را گويى تو كه نمىيابم آنچه ستورى بردارم شما را بر آن ، برگردند و چشمهاى ايشان فرو مىريزد از اشك به اندوه كه مىيابند آن چه هزينه كنند در غزو .
93 . هراينه هراينه راه ملامت بر آنانى كه دستورى همىخواهند از تو و ايشان توانگرانند پسنده كردند به اين كه باشند با سپس ماندگان زنان و كودكان و مهر نهاد خداى بر دلهاى ايشان پس ايشان نمىدانند كه طاعت خداى بهتر است . [ 249 ]
94 . پوزش همىآرند عذر خواهند منافقان به سوى شما كه مخلصانيد چون كه بازگرديد از غزو به سوى ايشان . بگوى يا محمّد ، نياريد پوزش را نخواهيد عذر كه هرگز باور نداريم شما را ، بدرستى كه آگاهى داد خداى از خبرهاى شما . و زودا بيند خداى كردار شما و فرستادهء او بازپس بازگردانده شويد به سوى داناى نهان شما و آشكار شما پس تا آگاهى دهد شما را به آنچه بوديد كه همىكرديد در دنيا از نيك و بد .
95 . زودا كه سوگند ياد كنند به خداى مر شما را چون كه باز آييد از غزو به سوى ايشان تا كه گرديد روى گردانيديد و عفو كنيد « 1 » ازيشان .
پس روى گردانيد از ايشان از آن كه بحقيقت ايشان پليداند به كردار و جاى پناه ايشان دوزخ است ، پاداشتى به آنچه بودند كه همىاندوختند مىورزيدند .
96 . سوگند ياد كنند شما را تا كه خشنود شويد از ايشان ، پس اگر خشنود شويد از ايشان پس بدرستى كه خداى نشود خشنود از گروه بيرون آيندگان از فرمان .
هامش
( 1 ) . م : « عفو كنند »